Ik neem het artikel “Drama Bolognaise” even op de korrel … Ik ga trachten vooral te focussen op het laatste stuk van het artikel waarin over de toekomst wordt gesproken, maar eerst even “kort” een woordje over de analyse van de Eurobowl van afgelopen maand.

De cijfers zijn wat ze zijn, daar kan je niet naast kijken. Over dat stuk ga je me dus niets horen zeggen.

Wat betreft de topics Beschikbare coaches en Selectie. We zijn allemaal volwassen mensen die zelf onze keuzes maken in het leven en als dat inhoudt dat Blood Bowl tijdelijk aan de spreekwoordelijke haak gaat of zelfs finaal een zolderplekje krijgt, wie zijn wij dan om daarover te oordelen? Mensen moeten voor zichzelf uit kunnen maken of ze al dan niet mee gaan naar een tornooi als Eurobowl. Ik persoonlijk neem liever iemand mee die van meet af aan enthousiast is dan iemand die we eerst hebben moeten overhalen om toch maar mee te gaan.

Dat sommige mensen nog nooit gevraagd zijn voor Eurobowl lijkt me sterk. Toegegeven, de jaren die zijn geweest werd in de eerste plaats dikwijls gekeken naar de mensen die het jaar ervoor mee waren geweest en die kregen “first refusal”, een systeem dat zijn tijd heeft gehad en waar ik nooit meer naar terug wil. Dit jaar is er een mail geweest naar een hele waaier aan mensen met de vraag wat ze gingen doen op 7 en 8 november … Dat mensen daar niet op reageren is hun eigen verantwoordelijkheid.

Dit systeem zal overigens nog verder worden uitgediept door de BBBF met het aanleggen van een mailinglist waarlangs alle aankondigingen als het openstellen van de plaatsen voor Eurobowl zullen worden verzonden. Les die ik even persoonlijk trek is dat een reminder sturen na een tijdje misschien geen slecht idee zou zijn. Maar neemt niet weg dat de finale boodschap is: indien geen reactie, geen kans op selectie.

Plekken “reserveren” voor bepaalde coaches vind ik geen goed idee. Mensen engageren zich, nemen vakantie, boeken vliegtickets, sparen een heel jaar lang wat kleinigheden bij elkaar om dit extra reisje te bekostigen, … Zulke mensen kan je niet wegcijferen omdat er enkele twijfelaars zouden zijn die pas twee of drie weken voor datum kunnen beslissen …

Wat betreft de Robbert vs. JJ vs. Wouter kwestie ga ik niet te veel zeggen. Namen noemen doe ik niet graag. Conclusies trekken en spreken in de plek van twintig andere Belgen doe ik nog minder graag. Er is over dit drietal veel gesproken door Dries, Christof en mezelf (en mogelijks nog anderen, deze drie heb ik zekerheid over) en we hebben in eer en geweten een keuze gemaakt gebaseerd op verschillende factoren. Hebben we de verkeerde keuze gemaakt? Volgens mij niet, daar blijf ik van overtuigd.

Komen we aan topic Voorbereiding. Iedereen speelt elk tornooi met het team dat hij wil. Dat mensen extra spelritme willen opbouwen is aan hun om te beslissen. Op een bepaald moment bereikt een coach dat punt waarop hij een team “in de vingers” heeft. Daarna is het een kwestie van die zaken fris te houden. Een of twee kleine tornooitjes of eens een los wedstrijdje hier of daar moet dan voldoende zijn om terug te komen op het eerder behaalde niveau.

Zelf ben ik geen voorstander van naar Eurobowl trekken met een compleet onbekend team. Ik twijfelde er sterk aan om met chaos dwarfs te gaan, maar vond het niet gepast zonder enige voorbereiding met een nieuw team aan te komen zetten. Dus toch de lizards terug uit de kast. Als je met een nieuw team zoekt aan te treden, lijkt het me wel opportuun er minstens twee fatsoenlijke tornooien mee te spelen voor Eurobowl.

Ik ben het ermee eens dat je, eens op de luchthaven, min of meer moet weten welke richting je uit zoekt te gaan en niet meer over skill keuzes, laat staan team opstelling moet twijfelen. Dat zijn inderdaad zeken die je vooraf bekeken moet hebben en waarin je moet doorzetten in jouw keuzes, zelfs al is de rest van het team het er niet mee eens. In the end ben jij degene die ermee moet spelen.

Topic Mentaliteit. Iedereen moet spelen om te winnen. Als ik even terugdenk aan een Kerstmis enkele jaren geleden waarbij we Kolonisten op tafel legden en mijn schoonmoeder de struikrover maar terug op de woestijn zette, gaan de haren op mijn rug rechtstaan. “Anders moet ik iemand anders benadelen.” waren haar woorden van uitleg. Heeft ze plezier gehad aan het spel? Ik denk het wel. Heb ik plezier gehad aan het spel? Helaas moet ik toegeven dat dat wat minder was.

Spelen doe je om te winnen. Moet je daarvoor alle andere zaken uit het oog verliezen? Absoluut niet. Je speelt tegen een tegenstander in de hoop dat je hem een even goede tegenpartij kan geven als hij jou geeft. Achteraf is de verliezer teleurgesteld, de winnaar tevreden en beiden drinken ze een pint terwijl ze napraten over de key momenten in het afgelopen spel. Wat hebben ze goed gedaan, wat had de andere anders gedaan, waar kan ik nog iets van bijleren …

Essentie is en blijft dat je moet trachten zo goed mogelijk te spelen en te leren van je tegenstanders.

Respect en vooral het gebrek aan volgens het artikel. Ik heb in Bologna zaken gezien die mij ook juist iets te ver gingen. Mensen die hun kamer niet meer binnen konden omdat vriend kamergenoot al zijn roes was gaan uitslapen op de kamer zonder even te verwittigen dat hij de enige sleutel van de kamer mee naar boven nam … Iemand echt uit bed moeten gaan zetten om hem op de afspraak te krijgen voor de vierde ronde ’s morgens … Die ronde als een halve zombie afwerken, zonder enige waarde aan de partij verbonden voor de tegenstander … Dat is inderdaad geen goede zaak en dat is ook gemeld aan de persoon in kwestie.

Als je je kamer niet op kunt, kan je moeilijk in de lobby gaan slapen. Dat is geen respectloosheid t.o.v. het team als je dan maar het beste ervan maakt en wakker blijft. ’s Morgens pas op de kamer komen en dan als een blok in slaap vallen om nog twee uur goed te maffen, kost je waarschijnlijk wel een TDtje hier of daar tijdens de dag, maar ik heb ook al voldoende zulke dingen uit gestoken met nog wel resultaat op de tweede dag. Hangt dus zeer sterk af van persoon tot persoon en ik denk niet dat we daarover mogen oordelen.

Zelfinzicht. Dobbelstenen hangen vast aan de wet van de grote getallen. Niemand gooit meer enen dan zessen. Niemand gooit alleen maar tienen op de armour roll en nooit een keer op de injury roll. Als ik over de afgelopen zestien jaar had bijgehouden hoe die duizenden dobbelsteenrollen waren uitgedraaid, ben ik er 100% zeker van dat ik op een gemiddelde zou uitkomen van 3,5 ± 0,01. Netjes gemiddeld dus.

Steek het inderdaad niet te veel op de dobbelstenen. Probeer tot een situatie te komen waarin je zo min mogelijk dobbels moet gooien. Kan het echt niet anders? Bekijk dan eerst eens of je niet beter iets anders had gedaan dat al die riskante rollen had voorkomen. Neem het mee naar je volgende match. Doe het dan beter. Zowel je tegenstander als jijzelf zullen het leuk vinden! Alleszins leuker dan mensen die lopen te praten over slechte dobbels en dergelijke. Het kan gebeuren, versta me niet verkeerd, maar probeer te focussen op je positioneel spel, niet op de dobbelstenen.

Genoeg geleuterd over wat is geweest, laten we een keer kijken naar het voorstel voor de toekomst. Aan het verleden veranderen we niets meer. De toekomst hebben we in enige mate nog in eigen handen.

Ik ben geen voorstander van een zevende funktie. We hebben al gemerkt met twee verschillende zaken dat een stemming nodig was omdat we onder ons gevijven het niet eens raakten. Vijf personen als afgevaardigden en that’s it! Niet dat het een select groepje moet zijn, input van de grote massa is meer dan welkom! Maar beslissingen nemen? Met vijf, niet meer.

Waar past dan Eurobowl en de selectie hierin? De procedure hiervoor is nog niet 100% afgesloten (omdat het forum nog niet 100% operationeel is en we hier nog wat meningen over gaan verzamelen voordat we hierin beslissingen nemen), maar de grote lijnen zijn als volgt vast gelegd.

Van zodra de datum voor Eurobowl bekend wordt gemaakt, krijgt elke Belgische coach hierover een mail in de bus. In die mail staat duidelijk aangegeven hoe je je kandidaat kan stellen voor een van de acht plekjes. Niet antwoorden op die mail staat gelijk aan geen interesse. Volgend jaar zal er een reminder worden verstuurd zodat mensen die ongelukkigerwijs de eerste mail hebben gemist nog een tweede kans krijgen.

Op basis van de replies die komen op de mail(s) gaat de BBBF een advies formuleren aan de team captain. Hem komt het recht toe om zijn mening hier ook nog eens over te laten gaan tijdens een rond-de-tafel gesprek waarna de BBBF naar buiten zal komen met een voorstel dat dan besproken kan worden met de goegemeente op het forum. Na een bepaalde tijd zal dan de knoop finaal worden door gehakt en kan de praktische afhandeling zoals boeken van tickets, plannen van verlof, e.d.m. beginnen.

“Reservelijsten” aanleggen voor het geval iemand last minute moet afhaken heb ik persoonlijk geen problemen mee. Ik zal me nooit als reservist opgeven. Dit jaar kwam het redelijk uit, dus geen probleem, maar ik ga geen weekend barreren en vakantie opzij gezet houden omdat er wel eens een kans kan bestaan dat er iemand afvalt en ik alsnog mee kan gaan. Als anderen dat engagement aan willen gaan, mogen ze wat mij betreft onmiddellijk die vrijgekomen plek hebben. Het lijkt me echter interessanter om terug te grijpen naar de lijst van mensen die hadden aangegeven mee te willen maar buiten de boot vielen en daar nog eens over te spreken en deze mensen op een lijstje te zetten. Gewoon af beginnen bellen dan in volgorde.

Dit alles dient met meer transparantie te gebeuren dan tot op heden is geweest. Dat weten we en daar werken we aan. We willen niet naar een situatie waarin de leden van de BBBF zeggen “Wij willen alle vijf ons plekje en die andere drie plekjes hebben we ook wel ingevuld met onze kellekes.”

Ik ben er mee akkoord dat mensen moeten kunnen spelen met en praten over hun team in de aanloop naar Eurobowl. Dat er eventueel iemand zich op werpt als zijnde een sparringspartner voor iedereen en daarvoor echt tijd wil vrij maken, kan ik alleen maar toejuichen. Hoe meer je speelt, hoe meer je leert. Speel wel voldoende tegen verschillende tegenstanders. Diversiteit in je spel is belangrijk. Aanpassingsvermogen aan situaties die je niet eerder bent tegen gekomen en die je ook goed moet door komen.

Moet hiervoor een aparte functie in het leven worden geroepen? Mijn antwoord is in ieder geval nee. Misschien dat er anders over wordt gedacht door de andere heren van de BBBF? Zal zeker besproken worden, net als alle andere voorstellen die binnen komen.

Het is laat. Ik ga slapen. Heb vandaag en gisteren veel telefoontjes en mails hierover gehad.

Rest mij nog het volgende: Bedankt, Tim, voor de mooie woorden in je voorwoord. Spot on!